خانه / نجوم / رصدی / بارش شهابی برساووشی چیست؟

بارش شهابی برساووشی چیست؟

بارش شهابی برساووشی چیست؟

چند نکته کوتاه درباره پدیده برساووشی

  • منبع بارش: دنباله دار سویفیت تاتل ۱۰۹p
  • مکان (مرکز) بارش: صورت فلکی برساووش
  • زمان فعالیت:‌۱۴ جولای تا ۲۴ آگوست
  • حداکثر فعالیت شمارش شهاب: بالاتر از ۱۰۰ شهاب در ساعت
  • سرعت شهاب سنگ‌ها: ۳۷ مایل (۵۹ کیلومتر) در ثانیه

 

بارش شهابی برساووش چگونه اتفاق می افتد؟

بارش شهاب برساووشی که در اواسط ماه اوت به اوج خود می‌رسد، بهترین بارش شهابی سال است. این پدیده از شهاب‌هایی با سرعت و روشنایی زیاد به وجود می آید که به سرعت در میان اتمسفر زمین حرکت می کنند و غالباً ردپایی روشن و طولانی پشت سر خود باقی می‌گذارند.

پدیده برساوشی یکی از فراوان‌ترین بارش‌های شهابی است که در طول سال اتفاق می افتد. در زمان اوج این بارش تقریباً ۵۰ الی ۱۰۰ شهاب در ساعت دیده می‌شود. هوای شبانگاهی تابستانی این امکان را برای شما فراهم می‌آورد که به راحتی این پدیده را به نظاره بنشینید.

بارش شهاب برساووشی با شهاب‌های آتشین و پر نور شناخته می‌شود. این شهاب‌های آتشین امتدادی طولانی‌تر و هم چنین درخشندگی بشتر نسبت به شهاب‌های عادی به جا می‌گذارند. این اتفاق ناشی از این است که شهاب‌های آتشین از ذرات بزرگ مواد خام تشکیل شده‌اند. شهاب‌های آتشین با قدر ظاهری بیش از منفی ۳ بسیار پرنورتر دیده می‌شوند.

پدیده بارش شهابی برساوشی

 

تماشای بارش شهابی برساوشی

بهترین نقطه‌ی سیاره زمین برای مشاهده‌ی بارش شهابی برساوشی نیمکره‌ی شمالی و در ساعات قبل از طلوع خورشید است. هر چند که این پدیده را می‌توان تا ساعت ۱۰ صبح نیز مشاهده کرد.

 

شهاب‌ها از کجا می‌آیند؟

شهاب‌ها از بقایای قسمت‌های دنباله دارها و تکه‌های خرد شده‌ی سیارک‌ها بوجود می‌آیند. هنگامی که دنباله داری به نزدیکی خورشید می‌رسد دنباله‌ای از غبار پشت سر خود باقی می‌گذارد. هر ساله زمین در مسیر خود بدور خورشید از بین این تکه‌های معلق در فضا عبور می‌کند. همین امر باعث ورود این تکه‌های کوچک به جو زمین شده و در نتیجه شهاب‌هایی آتشین و رنگارنگ در آسمان را به وجود می آورند.

بارش شهابی

دنباله دار

تکه‌های معلقی از مواد که با اتمسفر زمین برخورد کرده و باعث به وجود آمدن بارش شهابی برساوشی می شوند، منشأ ایی به نام دنباله دار سویفت تاتل ۱۰۹ دارند. دنباله دار سویفت تاتل ۱۳۳ سال یک بار به دور خورشید درگردش است. این جیوانی اسکاپیارلی بود که در سال ۱۸۶۵ متوجه منشأ بارش برساوشی شد. دنباله دار سویفت تاتل آخرین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی از منظومه شمسی دیدار کرد.

دنباله دار سویفیت تاتل در سال ۱۸۶۲ میلادی توسط لوییس سویفت و هورس تاتل کشف شد. سویفت تاتل یک دنباله دار بزرگ است که هسته‌ی آن ۱۶ مایل یا به عبارتی ۲۶ کیلومتر عرض دارد. این تقریباً دو برابر جرمی است که فرض گرفته میشود منجر به مرگ دایناسورها شده است.

 

نور باران

بارش های شهابی با اسم صورت فلکی ای نام گذاری می شوند که کانون بارش در زمان اوج فعالیت در آن قرار دارد. بارش شهابی برساووشی نیز کانون آن در صورت فلکی برساووش است و به همین علت برساوش نامی است که به این بارش داده شده است. این روش نامگذاری به رصدگران کمک می‌کند که در هنگام جستجوی این شهاب‌ها به صورت فلکی برساوش مراجعه نمایند. اما این بدان معنی نیست که منشأ این شهاب‌ها صورت فلکی مربوطه است.

 

منبع: ناسا

 

 

درباره حسن قضاوی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *